Ruhun intiharı üçe ayrılır:
Çıkmazından dönerken,
Giderken ve…
Bilirken her şeyi
Bilmezken aslını kimse —
Oluşunu yontarken hazzın,
Bir çöküş eklersin yazgına.
Yaşamak: anlama bulanmak,
Çıkmazında kaybolmaktır.
Acını elinle yoğurup şekillendirebiliyorsan,
Dokunursun yüreğin gizine
Görebilmenin hazzı sararken bedenimi:
Gör beni, yüce olan.
Nadasa bıraktığım ruhumu,
Yok ettiğim gerçeğimi gör.
Zamandan payımı alıp
Kendi ellerimde doğdum.
Şimdiyse şefkatli avuçlarımda
Büyüttüm tomurcuğumu.
Özümü tattım durgun toprağımda —
Acıydı, tatlıydı, durağandı.
Nedenimi durmaksızın ararken hâlâ
Biraz daha anlıyorum
Öze ulaşmanın sonsuz ihtimalini.
Arınıyorum varlığımdan.
Var oluşun hakkını geçirdiğim süzgecinden
Tane tane döküyorum benliğimi
Gör beni yüce olan
Hala varlığımın özüyüm ben
Kimse bilmezken aslımı
Dönüyorum çıkmazından.